INTERVIEW                                                                NAJAAR 2020
Jente - de grove korrel achter nacht

Jente Waerzeggers is normaal de man àchter de camera bij nacht. Voor de gelegenheid trekken we hem naar de voorgrond en gaan we dieper in op de andere projecten waar hij zich dit jaar mee bezig hield. Een interview over analoge fotografie, magazines, rave, ambient & Nederlandstalige new-wave.

“ Ik ben eigenlijk geen fervent clubber. ”


We ontmoeten Jente Waerzeggers (21) de avond waarop hij normaal gezien met de band De Nooit Moede het podium van Het Depot zou bestijgen voor de releaseparty van hun eerste plaat. Omwille van corona gaat het optreden logischerwijs niet door. “Het is misschien beter zo. We willen echt rocken. Met een publiek dat zit en niet mag drinken, missen we toch een belangrijk aspect van de show.” Naast muzikant is Jente bovenal fotograaf. Met zijn visueel werk positioneert hij zich zoveel mogelijk binnen de muziekwereld. Toch probeert hij de huidige crisis en het ontbreken van culturele evenementen zo min mogelijk aan zijn hart te laten komen. “Ik ben eigenlijk geen fervent clubber.”, vertelt hij. “Het nachtleven heeft mij niet altijd goed gedaan. Maar aangezien mijn werk zich voornamelijk in die wereld bevindt, kwam je me ‘s nachts wel geregeld tegen in die context. Als fotograaf, dj of occasioneel dan toch als feestganger.” Omdat de pauzeknop over de hele wereld werd ingedrukt en er heel wat opdrachten weg vielen, kreeg hij de tijd om op andere zaken te focussen. Zo kon hij zijn eigen praktijk en visuele identiteit verder ontwikkelen en zijn bachelor fotografie aan Sint-Lucas in Brussel met succes afronden.

Over crappy skate video’s en artistieke vrijheid

Jente’s werk als foto- en videograaf gaat behoorlijk wat verschillende kanten uit, maar blijft steeds typerend en herkenbaar. Zo kennen wij hem voornamelijk als huisfotograaf voor onze nachtclub in Stelplaats. Maar daarnaast schiet hij ook beelden voor organisaties zoals Kontakt Group, Nachtplan, Stroom en C12 of vind je hem terug als cameraman en monteur voor de videoclips van de TopCashBoys. Wanneer we hem vragen wat zijn werk net zo herkenbaar maakt, blijkt het toch niet vanzelfsprekend om daar de vinger op te leggen.

Dat zijn werk verankerd ligt in de DIY-cultuur, is misschien de grootste constante. Zijn praktijk is ontstaan vanuit het speelse en het imperfecte, met weinig affiniteit voor alles wat je 'high-end' kan noemen. Eigenlijk begon het allemaal voor Jente met het maken van crappy skate video’s, gebaseerd op wat hij online tegenkwam. Pas later kwamen er foto's aan te pas. “Zodra ik analoog begon te fotograferen, is de interesse écht beginnen groeien." Ook al gaat zijn praktijk verder dan het louter analoge, toch blijft de factor van onvoorspelbaarheid die het medium met zich meebrengt voor hem van groot belang. "Het is iets typisch; je laat je rolletje film ontwikkelen en weet niet exact wat er op zal staan. Analoge fotografie is niet te herleiden naar 1'en 0'en - het is een chemisch proces dat aan veel factoren onderhevig is. Diezelfde ervaring probeer ik zoveel mogelijk op te zoeken in alles wat ik doe, ook al is het op kleine schaal."

“ Foto’s maken, is eigenlijk het documenteren van mijn eigen beleving. ”


Dat alles maakt zijn werk natuurlijk nog niet uniek. Daarvoor moeten we dieper ingaan op bepaalde keuzes, al dan niet bewust of onbewust. “Er komt veel uit mijn hoofd, maar ook veel uit het onderbewuste. Doorheen de tijd heb ik ontdekt wat ik cool vind en vooral ook niet cool vind. Ik denk dat er daardoor een soort van patroon en visie in mijn werk zijn ontstaan.” Tussen het schieten en het uitbrengen van zijn werk zit een heel proces van selectie. Voor elke foto die hij uitbrengt, verdwijnt een veelvoud in de prullenmand of op een harde schijf. Aan dit proces van selecteren en cureren hecht hij als artiest heel wat belang. Kritisch zijn tegenover zichzelf maakt net dat hij die eigenheid en visie kan bewaren.

Tot slot is dit misschien wel de voornaamste reden voor de eigenheid van zijn werk. Als freelancer werkt Jente heel vaak “in opdracht van”. Daarbij heeft hij als primaire taak om de opdrachtgever tevreden te stellen. “Maar zo voelde dat nooit écht aan voor mij. Ik heb doorheen de tijd een bepaalde stijl  ontwikkeld, en mensen vragen mij net omwille van die stijl. Als ik in een project geen creatieve inbreng heb, of mijn artistieke waarde er in verloren gaat, dan hoeft het voor mij niet. Ik doe eigenlijk heel weinig toegevingen.” Dit is ook exact hoe de samenwerking tussen nacht en Jente verloopt. Hij krijgt absolute artistieke vrijheid. “Foto’s maken, is eigenlijk het documenteren van mijn eigen beleving”, licht hij toe. “Wanneer die stijl dan overeenkomt met het idee van de organisatie, moet niemand inboeten.” Wanneer we terugdenken aan hoe de samenwerking tot stand kwam, duiken we in heel wat herinneringen aan de clubnachten in Stelplaats ... Wat in een periode, waarin nu vooral het gemis naar een dansvloer centraal staat, niet altijd even gemakkelijk is. Na het ophalen van enkele anekdotes komen we terug op de nacht met Textasy. Spontaan komen er herinnering naar boven aan ontblote bovenlichamen, zweet dat van het plafond drupt, torenhoge bpm’s en een catchy remix van Britney Spears’ ’Toxic’. Het was op die legendarische nacht dat Jente zelf besloot om zijn camera boven te halen. Enkele dagen later ontvingen we in onze mailbox een album aan beelden die tot de verbeelding spraken. De shots gaven perfect de sfeer weer die wij met nacht najagen. Extase, het ruwe, het zachte … het zat er allemaal in.

Geen rechtlijnig hoofd, geen rechtlijnige muziek


Ook op vlak van muziek zoekt Jente heel wat grenzen op. Op nacht met Cera Khin speelde hij back-to-back met Grava snoeiharde en hyper-snelle industrial en rave. In scherp contrast hiermee staat “De Nooit Moede”:  de recente samenwerking met Victor De Roo, een wave- en rockproject met Nederlandstalige zang. Dan zijn er ook nog tal van obscure ambient producties te vinden op Soundcloud. Deze veelzijdigheid zat er al van jongs af aan in. Hij kon nooit volledig zijn ding vinden in één stijl. Maar toch  ziet hij deze uiteenlopende muzikale uitstappen niet per se als losstaande zaken. "Zware rave muziek en ambient lijken extreem ver uit elkaar te liggen, maar hebben meer gemeen  dan je zou denken." Al zijn verschillende projecten lopen constant door elkaar. Het is niet zo dat hij de ene week met het ene bezig is en de andere week met het andere. Nee, dat switch eigenlijk met periodes van enkele uren. Maar een korte aandachtsspanne wilt hij het niet noemen. “Mijn hoofd is nooit rechtlijnig geweest. Hetzelfde met muziek - soms pak ik een gitaar vast, maar even later zit ik op te jammen op hardware. Ik raak snel verveeld (lacht).”

“ Zware rave muziek en ambient lijken extreem ver uit elkaar te liggen, maar hebben meer gemeen dan je zou denken. ”


Het momenteel nog naamloze project samen met Grava en Cellvl is voor buitenstaanders misschien een tegenpool van De Nooit Moede, maar voor Jente zijn er ook daartussen overeenkomsten te vinden. De samenwerking is ontstaan uit een gemeenschappelijke liefde voor hardware en alles dat zich in het spectrum van ambient, techno en noise bevindt. Samen met hen werkte hij afgelopen zomer een indrukwekkende liveset uit met een hoop modular synthesizers en drummachines. De drie beslissen zo weinig mogelijk op voorhand. Enkel de manier waarop de instrumenten aan elkaar worden  gelinkt en wie achter welke knoppen staat, ligt vast. Het verloop van de set is, net zoals de samenwerking, een zeer organisch proces. “We nemen het gewoon zoals het komt” zegt Jente. Op V23, een Hasselts elektronicaconcept dat deze zomer plaatsvond in De Serre, kwam het drietal  voor het eerst naar buiten met hun live show. De setting en de maatregelen  maakten dat het vooral een listening experience werd. Dansen kwam er op dat moment vanzelfsprekend niet aan te pas. Tegelijk is dat ook de kracht van het project; het past zowel in de context van een donkere club als in je living.

En de rest ... is toekomstmuziek

Wanneer we Jente vragen naar wat hij naast corona en seated gigs heeft onthouden van 2020 zegt hij: “De cultuursector heeft het hard te verduren door slechte beslissingen van bovenaf. Het nationaal beleid staat niet op punt. Waarom zijn musea bijvoorbeeld zo vaak gesloten geweest?!” Toch ziet hij ook de silver lining van de hele situatie: “Er zijn heel wat meer mogelijkheden dan gedacht om kunst en cultuur te beleven. Je hoeft als artiest of organisator niet te blijven stilstaan.” Ook een initiatief zoals Bandcamp Day, waarbij elke eerste vrijdag van de maand alle inkomsten van het platform integraal naar de artiesten gaan, krijgt lof van Jente. “Als je het kan, moet je artiesten écht supporten.” Zo spendeert Jente nu een deel van zijn geld dat in normale omstandigheden uitgegeven zou worden in clubs en cafés aan het kopen van fysieke muziek. Hij hoopt dat velen onder ons dit soort mentaliteitswijzigingen maken en deze ook meenemen naar de toekomst. Op die manier creëren we met z’n allen  een gezonder landschap voor artiesten, maar eigenlijk voor mensen in het algemeen. Wat de toekomst zal brengen voor de mensheid laten we in het midden, maar voor Jente zitten er nog enkele projecten in de pijplijn die hoe dan ook het licht zullen zien. Zo komt er een nieuw album aan met De Nooit Moede, waar hij onder andere zijn potentieel op vlak van zang verder wilt uittesten. Daarnaast is er nog de officiële launch van Not So Difficult, een magazine dat focust op interviews met artiesten in het Belgische muzieklandschap en waarvoor hij de visuele eindredacteur is.

Jente heeft goeie hoop voor 2021. “Er zijn altijd heel veel mensen in Leuven geweest die echt betrokken zijn bij de nachtcultuur, ik ben altijd overtuigd geweest van het potentieel.” Hij herinnert zich bijvoorbeeld nog goed de eerste edities van nacht toen de club niet eens halfvol stond. “Fuck, het is hier echt mega vet. Waarom is hier nu geen volk?”, dacht hij. Hij zal nooit vergeten toen dat stilaan veranderde naar uitverkochte edities. Jente hoopt dus dat deze positieve evolutie in het Leuvense nachtleven nog lang kan aanhouden. Nu Nachtplan samen met de stad Leuven en Miss Miyagi op zoek is naar een nieuwe club, ziet hij de toekomst alvast rooskleurig in.

Tot slot, nog vier tips tegen verveling. Het utlieme lockdown-album van Ligovskoi om te beluisteren, een visual set van Torus om het gemis aan echte optredens te verzachten en een docu over Pixies om te bekijken (”sick hoe een groep doodnormale maar ultravreemde mensen muziekgeschiedenis kunnen schrijven!”), en ook twee dingen om zelf te doen. Eén: “maak een soort 'lifelog’; schrijf dingen neer wanneer je iets bereikt of fijn gedaan hebt. Zo krijg je een overzicht van de zaken waar je mee bezig bent geweest, in plaats van die gebeurtenissen te laten verzakken in de sleur in uw hoofd” en twee “support your local scene! Koop muziek Kontakt Group, Stroom, jj funhouse, Midlife,  Aguirre en Slagwerk op Bandcamp.” Doen we!